Genoteerd
Noticias
La civilización del espectáculo: een cultuurkritisch essay van een bezorgde Vargas Lllosa
11/05/2012
Na zijn roman El sueño del celta publiceerde Vargas Llosa dit jaar het essay La civilización del espectáculo.
De winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur bekritiseert in dit schrijven op bezorgde manier wat hij de “banalisatie van de cultuur” noemt. Zelfs het begrip “cultuur” op zich staat volgens de Peruaanse auteur op losse schroeven: “como no hay manera de saber qué cosa es cultura, todo lo es y ya nada lo es.”
De aanleiding voor het schrijven van dit essay was het ongemakkelijke gevoel dat Vargas Llosa sedert een tijdje besloop bij het bezoeken van exposities en biënnales, bij het zien van bepaalde films en tv-programma’s en zelfs bij het lezen van sommige boeken en kranten. Hij kreeg namelijk steeds meer de indruk dat hij als toeschouwer of lezer beetgenomen en bedrogen werd. Dit gevoel lag aan de basis van La civilización del espectáculo, waarin Vargas Llosa op gloedvolle wijze betoogt dat culturele hiërarchieën en referenties steeds meer plaats moeten ruimen voor de triomf van de frivoliteit en de heerschappij van het entertainment.
Dit fenomeen heeft volgens de auteur verstrekkende gevolgen, ook voor de journalistiek en de politiek. Op dit laatste terrein betreurt Vargas Llosa bijvoorbeeld het toenemende cynisme en de soms verregaande tolerantie tegenover corruptie. Ja, zelfs de erotiek moet eraan geloven en wordt steeds meer bedreigd door platte pornografie.
Waar de auteur in La civilización del espectáculo af en toe cynisch dreigt te worden, verliest hij het kapitale belang van begrippen als diversiteit, vrijheid en verdraagzaamheid gelukkig nooit uit het oog.
La civilización del espectáculo is een prachtige, persoonlijke bezinning, een waardevol en actueel getuigenis, volgens El País “brillante, crepuscular y marcadamente pesimista” – al kijkt Vargas Llosa vol positieve verwachting en hoop naar de toekomst.
- La civilización del espectáculo, Mario Vargas Llosa
- Alfaguara, tapa blanda, € 23.95
Novedades ELE
25/04/2012
De prachtige werkmap Láminas para la clase de español bevat gevarieerd en mooi uitgewerkt materiaal voor de niveaus A1, A2, B1 en B2 om te werken rond thematische woordenschat. Het hoofdbestanddeel van de map zijn 18 kleurrijke posters (láminas): 12 posters in A2-formaat rond belangrijke woordenschatthema’s (las profesiones, la ropa, los deportes, la cocina, el supermercado, el teatro, la playa,…) en 6 posters in A1-formaat met kaarten en socioculturele informatie (España, Hispanoamérica, fiestas, …). Rond deze posters werden heel wat activiteiten en oefeningen uitgedacht, die terug te vinden zijn op de bijhorende cd-rom in pdf-formaat. De map bevat bovendien ook een gedrukte handleiding met extra tips en wenken voor de leerkracht. In de online ELEteca van Edinumen is er nog een digitale uitbreiding beschikbaar. De posters zijn niet alleen een ideale visuele ondersteuning van het leerproces, maar ook uiterst geschikt om het leslokaal Spaans mee aan te kleden!
Todo oídos is een gloednieuwe cursus met luisteroefeningen voor de niveaus A1 en A2. Zowel binnen als buiten het leskader helpt dit materiaal de cursist bij het ontwikkelen van luisterstrategieën en een positieve benadering van luisteroefeningen, die doorgaans vaak als behoorlijk stresserend worden ervaren. Het boek bevat 50 luisteropdrachten, ingebed in realistische contexten en gegroepeerd rond 20 thema’s zoals begroeting, persoonsbeschrijving, familierelaties, reclame, wellness, … Binnenkort is in dezelfde reeks ook Clase de música verkrijgbaar. Deze cursus bevat volledig uitgewerkt aantrekkelijk lesmateriaal rond bekende Spaanstalige liedjes voor de niveaus A1 tot en met C1.
¡Qué quilombo! is een plezant Argentijns-Spaans argotwoordenboek. Wie het Castilliaanse Spaans beheerst, zal met dit boekje leren hoe Argentijnen écht spreken, met typische voorbeelden van argot, spreektaal, neologismen, lunfardo, beledigingen en seksueel getinte taal. Omgekeerd kunnen Argentijnen in dit woordenboekje de Castilliaanse variant van hun typische zegswijzen oppikken. Uiterst vermakelijk en leerzaam!
Wat jouw naam verbergt – een psychologische thriller van Clara Sánchez
24/04/2012
Sandra is dertig en zwanger van een man van wie ze niet houdt. Als ze haar baan opzegt en zich voor de zomer terugtrekt in een dorpje aan de Spaanse kust, leert ze het bejaarde koppel Fredrik en Karin Christensen kennen.
Het Noorse echtpaar vangt Sandra op en biedt haar zelfs kost en inwoning aan, in ruil voor de zorg voor de hulpbehoevende Karin.
De komst van de mysterieuze Julián verstoort hun idyllische samenleven. Julián vertelt Sandra over choquerende gebeurtenissen uit zijn WOII-verleden en dat van de Christensen. Hoewel Sandra Julián aanvankelijk niet gelooft, beginnen haar langzaam de geheimzinnige gewoontes van het echtpaar en hun duistere vrienden op te vallen. Ondanks haar groeiende inzicht beseft ze niet dat ze haar eigen leven en dat van haar kind in gevaar brengt.
Met Lo que esconde tu nombre won de Mexicaanse schrijfster Clara Sánchez de Premio Nadal 2010, wat meteen ook haar internationale doorbraak betekende.
Inmiddels verscheen bij uitgeverij Destino ook Clara Sánchez’ nieuwe roman Entra en mi vida, het verhaal van de 17-jarige Veronica, die op zoek gaat naar haar doodgewaande zus Laura.
De liefhebbers van psychologische intriges en een heldere vertelstijl zullen beslist veel plezier beleven aan de romans van Clara Sánchez.
- Lo que esconde tu nombre, Clara Sánchez
- Destino, tapa blanda, € 11.55
- Wat jouw naam verbergt, Clara Sánchez (vertaald door Irene van de Mheen)
- Uitgeverij Cargo, paperback, € 19.90
- Entra en mi vida, Clara Sánchez
- Destino, tapa dura, € 24.60
De muzes van Goya winnen de Premio Azorín 2012
17/04/2012
De bekroonde historische roman Capricho van Almudena de Arteaga gidst ons door het woelige Madrid van begin 19de eeuw.
De titel verwijst naar het landgoed “El Capricho” van de schatrijke hertogin van Osuna. Met haar kapitaal deed ze de naam van haar landgoed alle eer aan door de aanleg van Venetiaanse kanalen voor boottochtjes met de vondel, allerlei attracties voor kinderen en zelfs een jachtpaviljoen dat kon wedijveren met dat van Versailles. Daarnaast verwijst de titel uiteraard ook naar de bekende gravures van Francisco de Goya: “Los Caprichos”.
Het boek is dan ook een ode van Almudena de Arteaga aan de beroemde kunstenaar, die ze als “el mejor cronista social de la época” beschouwt.
De centrale personages van het verhaal zijn de drie grote muzen van Francisco de Goya: de sensuele gravin van Alba, de reeds genoemde hertogin van Osuna en de gravin van Chinchón. Goya roemt deze vrouwen respectievelijk voor hun schoonheid, wijsheid en zachtheid.
Alle personages en details uit de roman zijn gebaseerd op feiten, behalve de figuur van Michaelle, een hoedenmaakster en parfumière uit Parijs die na de Franse Revolutie naar Madrid vluchtte.
De plot van deze spannende historische roman draait rond de mysterieuze verdwijning van een schilderij van Goya, eveneens een historisch gegeven.
De Premio Azorín wordt sedert 1994 aan een originele, onuitgegeven roman in het Spaans uitgereikt door de provincie van Alicante en uitgeverij Planeta. Eerdere bekende winnaars waren Gonzalo Torrente Ballester met La novela de Pepe Ansírez, Dulce Chacón met Cielos de barro en vorig jaar Pepa Roma met Indian express.
De Spaanse “Casablanca” vertaald
10/04/2012
El tiempo entre costuras, vertaald als Het geluid van de nacht, is een beklijvende liefdes- en spionageroman gesitueerd in het koloniale exotisme van Afrika.
In de woelige maanden voorafgaand aan de burgeroorlog verlaat de jonge modiste Sira Quiroga haar thuisstad Madrid, verblind door de liefde voor een gewiekste zakenman. Samen vestigen ze zich in Tanger, een mondaine, bruisende stad waar alles mogelijk lijkt. Niet veel later wordt Sira echter zonder scrupules in de steek gelaten door haar minnaar. In wanhoop vertrekt ze naar Tetuán, het Spaanse protectoraat in Marokko, waar ze een naaiatelier opzet. Haar zaak heeft succes en trekt steeds meer belangrijke klanten. Een van die klanten is een Brits geheim agent, die Sira aanwerft als spion voor de Britse overheid. Sira keert terug naar het pro-Duitse Madrid, waar Franco inmiddels de plak zwaait. Onder een nieuwe identiteit opent ze een naaiatelier, waar ze zoveel mogelijk geheimen aan Duitse dames tracht te ontfutselen. Wanneer ze tijdens een opdracht in Lissabon voor haar leven vreest, besluit ze haar ware identiteit niet langer te verbergen voor de belangrijkste mensen in haar leven.
Het geluid van de nacht is een meeslepende avonturenroman gekleurd door de sfeer van haute-couture naaiateliers, de glamour van grote hotels, politieke samenzweringen en obscure geheime missies. Waar Frankrijk en Groot-Brittannië met o.a. Malraux en Kipling een grote traditie van koloniale literatuur bezitten, is Dueñas een van de weinige Spaanse auteurs die het Afrikaanse koloniale avontuur van Spanje verwerken in een roman. Dit doet ze bovendien op uitstekende wijze, met een harmonieuze, gevarieerde en lichtvoetige stijl. Dueñas wijdde trouwens ook een blogspot aan het boek, waar je onder meer authentiek fotomateriaal gelinkt aan de historische referenties kan terugvinden. Zoals Zafón deed voor Barcelona, zo wekt María Dueñas met haar roman het Marokko en Madrid van de eerste helft van de 20ste op een onvergetelijke manier tot leven.
Dueñas’ debuut werd in Spanje een weergaloze beststeller. De Spaanse televisiezender Antena 3 begint zelfs binnenkort met de uitzending van een gelijknamige prestigieuze miniserie, zie http://www.antena3.com/series/el-tiempo-entre-costuras/ .
- El tiempo entre costuras, María Dueñas
- Temas de hoy, tapa dura, € 29.50
- Het geluid van de nacht, María Dueñas (vertaald door Jacqueline Visscher)
- Wereldbibliotheek, paperback, € 19.90
Leonora - Premio Biblioteca Breve 2011 vertaald
04/04/2012
De Pools-Mexicaanse Elena Poniatowska schreef een intrigerende roman over Leonora Carrington, een ontembare, rebelse vrouw die uitgroeide tot een van de belangrijkste surrealistische schilders van de 20ste eeuw.
Gedoodverfd als erfgename van een rijke textielmagnaat, verzette Leonora zich van jongs af aan tegen alle mogelijke conventies, en brak met elke religieuze of ideologische binding.
Met de legendarische schilder Max Ernst beleefde ze een turbulente liefdesgeschiedenis en werd ze ondergedompeld in het surrealisme. In Parijs maakte ze kennis met Dalí, Duchamp, Miró, Breton en Picasso. Toen Max Ernst werd gedeporteerd naar een concentratiekamp, werd Leonora letterlijk gek van verdriet. Ze werd opgenomen in een gesticht in Santander, maar wist hieruit te ontsnappen en beleefde haar glorietijd in New York, samen met Peggy Guggenheim. Uiteindelijk vestigde ze zich in Mexico.
Het is niet de eerste keer dat Elena Poniatowski zich waagt aan het portretteren van een uitzonderlijke vrouw. Ook deze keer slaagt ze bijzonder goed in haar opzet: Leonora leest als een meeslepende avonturenroman, een schreeuw om vrijheid en een prachtige beschrijving van de artistieke avantgarde van de eerste helft van de twintigste eeuw.
Leonora Carrington overleed kort na de verschijning van Poniatowska’s boek, op 94-jarige leeftijd.
Van het boek werden reeds 50.000 exemplaren verkocht in Spanje en 30.000 in Colombia. De roman werd bovendien bekroond met de prestigieuze Premio Biblioteca Breve 2011 (zie eerder artikel in deze rubriek, op datum van 09/02/2011).
Leonora is zonet in het Nederlands verschenen bij uitgeverij Prometheus.
- Leonora, Elena Poniatowska
- Prometheus , paperback, € 22.95
- Seix Barral, tapa blanda, € 26.95
De Premio Alfaguara 2012 bekroont roman over zwarte bladzijde uit Argentijnse geschiedenis
27/03/2012
Argentinië, 1976. Een militaire coup werpt de regering van María Estela Martínez de Perón omver en vestigt een schrikbewind dat standhoudt tot 1983. De terroristische “Junta Militar” regeert het land met ijzeren hand en is verantwoordelijk voor duizenden moorden en verdwijningen. Wanneer de democratie in 1983 terugkeert, wordt het voorbije leed grotendeels in de doofpot gestopt. De dictatuur en zijn verschrikkingen lieten bij de Argentijnse bevolking echter een diep litteken achter.
De leidraad in Una misma noche, de bekroonde roman van de Argentijnse schrijver en zanger Leopoldo Brizuela, is het relaas van Leonardo Diego Bazán. Deze veertiger zag in 1976 als kind hoe het huis van zijn buren werd overvallen door de ordetroepen. Drie decennia later herinnert een gelijkaardig voorval in datzelfde huis hem aan de verleden gebeurtenissen en de rol die zijn vader hierin speelde. Naar aanleiding van dit gegeven schetst Brizuela in zijn roman een beeld van een van de donkerste periodes uit de Latijns-Amerikaanse geschiedenis, die niet alleen in sociaal, politiek en pyschologisch opzicht maar ook in het dagdagelijkse leven diepe sporen naliet.
Tussen de gebeurtenissen in de roman en Brizuela’s eigen ervaringen loopt een opvallende parallel. De 12-jarige Brizuela was op een winteravond in 1976 piano aan het spelen toen een paar vechtersbazen van de militaire dictatuur zijn huis binnenvielen. Wat verderop werd uit een ander huis in de buurt een vrouw ontvoerd. Dertig jaar later overvallen politie-agenten datzelfde huis. Iedereen zweeg en verwerkte het op zijn manier. Leopoldo Brizuela zelf durfde nooit over die avond in 1976 te vertellen, tot hij aan Una misma noche begon te schrijven. De auteur beleefde het schrijven van Una misma noche dan ook als een vorm van literair exorcisme. In deze roman durft hij de verantwoordelijkheid van de burgers zelf tegenover de wandaden van het regime in vraag te stellen. Waar ligt de lijn tussen beul en slachtoffer?
De Premio Alfaguara vierde dit jaar feestelijk zijn 15de verjaardag. De prijs richtte zich vanaf het begin in 1998 tot de volledige Spaanstalige wereld en werd zo een van de meest internationale Spaanse literaire onderscheidingen.
De jury dit jaar, voorgezeten door Rosa Montero, prees Una misma noche als “un thriller existencial”, met een “estilo admirablemente contenido, que con economía expresiva consigue crear un texto perturbador e hipnótico.”
We kijken alvast uit naar de verschijning van deze roman...
Fernando Savater wint de Premio Primavera de Novela 2012 met een roman vol humor en satire
23/03/2012
Shake met een cocktailmixer de Decamerone, de Guide Michelin en de Canterbury Tales door elkaar en je bekomt Los invitados de la princesa van Fernando Savater, zo schrijft El País.
De beroemde filosoof, essayist en schrijver Savater sleepte met deze frisse roman de Premio Primavera de Novela 2012 in de wacht, uitgevaardigd door uitgeverij Espasa Calpe.
Los invitados de la princesa is een aaneenrijging van verhalen in de stijl van Bocaccio en Chaucer, al heeft de auteur ook duidelijk elementen ontleend aan de fantasy literatuur van Jean Ray en H.P. Lovecraft.
De prinses uit de titel is de presidente van een afgelegen Latijns-Amerikaans eiland, Santa Clara, vermaard omwille van zijn gastronomie. Om de reputatie van haar eiland te verrijken, organiseert de prinses een cultureel congres, “El festín de la cultura”.
Xabi Mendia, cultureel journalist bij El mundo vasco, is een van de genodigden. Wanneer zijn vliegtuig landt, wordt door een vulkaanuitbarsting het luchtruim afgesloten. Een vage dreiging vanwege de terreurgroep IRENE zorgt bovendien voor de afkondiging van extreme veiligheidsmaatregelen. Hierdoor zitten de deelnemers van het congres een week geïsoleerd bij elkaar.
Door de ogen van de jonge Xabi, die door Savater zelf als een nieuwsgierige Kuifje-figuur wordt getypeerd (“es un Tintín donostiarra”), leren we in de loop van die week de verschillende personages kennen. Uiteenlopende kwesties zoals cultuurbeleid, paardenraces, gastronomie en lectuur passeren de revue, vaak op vrij burleske wijze. Het boek is met zijn vele knipogen en literaire allusies dan ook een hommage van Savater aan de boeken die hij zelf met veel plezier heeft gelezen.
Doorheen de verhalen weeft Savater bovendien een intelligente en fijnzinnige kritiek op het wereldje van academici en universitairen, evenwel zonder directe kritiek. Savater wil met deze roman namelijk op de eerste plaats zijn lezers vermaken met aangename lectuur, rijk aan humor, en een ironische kijk op de hedendaagse sociale omgangsvormen.
Superhit van Albert Espinosa vertaald
16/03/2012
Espinosa (Barcelona, °1976) is scenarioschrijver, regisseur en auteur van inmiddels drie zeer succesvolle romans. Hij is in Spanje uitgegroeid tot een literaire ster – van zijn laatste twee romans zijn reeds meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en zijn boeken worden in meer dan 20 landen vertaald.
Albert Espinosa’s Si tú me dices ven, lo dejo todo ... pero dime ven was dé Spaanse literaire hit van 2011. In deze roman helpt hoofdpersonage Dani een wanhopige vader bij de zoektocht naar zijn vermiste zoontje. Deze zaak brengt Dani naar het Italiaanse eiland Capri, een plek waar veel herinneringen aan zijn kindertijd naar boven komen. De confrontatie met het verleden dwingt Dani na te denken over zijn leven, zijn relatie en vooral over wat werkelijk belangrijk is.
Si tú me dices ven, lo dejo todo ... pero dime ven is een prachtige en gevoelige roman over liefde en vriendschap, zowel filosofisch als intens, vol humor en poëzie. Kwaliteitskrant La Vanguardia dichtte Espinosa dan ook de gave toe om onmiddellijk sympathie op te wekken, lezers in een positieve stemming te brengen en hen te verzoenen met de wereld en met zichzelf …
Bij uitgeverij Prometheus verscheen deze maand de vertaling Als je me vraagt om te komen, laat ik alles achter … maar vraag het me. De Nederlandse én Spaanse versie liggen bij ons in de winkel! De Spaanstalige versie bevat trouwens als gratis extraatje een geïllustreerde kalender van 2012.
- Als je me vraagt om te komen, laat ik alles achter … maar vraag het me, Albert Espinosa
- Prometheus, gebonden, € 17.95
- Si tú me dices ven lo dejo todo ... pero dime ven, Albert Espinosa
- Grijalbo, tapa blanda, € 19.95
Bolaño’s De ijsbaan leest als een thriller, beklijft als literatuur
14/03/2012
Er zijn zo van die schrijvers die erin slagen hun lezers telkens weer uit te dagen, te verrassen en schalks te misleiden.
De in 2003 overleden Chileen Roberto Bolaño beheerste deze kunst als geen ander. Bolaño verwierf met zijn postuum uitgegeven en onder de prijzen bedolven magnum opus 2666 terecht een literaire cultstatus. Daarnaast schreef hij echter nog vele andere, kleinere pareltjes, die nog steeds worden ontdekt en vertaald.
Zonet verscheen bij Meulenhoff De ijsbaan, de Nederlandse vertaling van La pista de hielo.
De beroemde schaatster Nuria Marti wordt in deze mysterieuze thriller plotseling uit het nationale team ontslagen. Een omhooggevallen ambtenaar bouwt een geheime ijsbaan voor haar, waar Nuria kan blijven verder schaatsen. De schaatster focust zich echter niet uitsluitend op haar training: ze beleeft verschillende affaires en lokt jaloezie uit. De ijsbaan wordt al gauw een broedplaats voor misdaden en vreemde ontmoetingen. Als er plots een moord wordt gepleegd, is de spanning compleet.
De ijsbaan gaat over politieke corruptie, seks, immigratie en gefrustreerde dromen en verlangens. Zoals bij Bolaño wel vaker het geval is, wordt pas in de loop van het verhaal duidelijk waarom de vertellers zeggen wat ze zeggen, en wat de eigenlijke betekenis van hun woorden is.
Bij Walry kunt u bij deze titel huiveren in het Nederlands én het Spaans.
- De ijsbaan, Roberto Bolaño
- Meulenhoff, paperback, € 18.95
- La pista de hielo, Roberto Bolaño
- Anagrama, tapa blanda, € 21.50